Yıl bin dokuz yüz yetmiş
Zil sesleri yankılanmakta
Çarşamba Lisesi duvarlarından…
Bırakıp çığlıkları çocukluğa....
Uzanmakta gençliğe yaşım
Terlemiş bıyıklar
Kıvrım kıvrım briyantinli saçlar
Lise sabahlarına uyanmakta telaşım
Kitaplar çoğaldıkça
Kavak yelleri esiyor başım
Çağ sevdalık çağı yüreğim
Aman diliyorum senden
Aman

Düşük kemer
İspanyol paça
Pantolon
Bağrı açık yakası dik gömleklerin
Haydi haydi günleri o zamanlar
Çeneye inmekte favoriler
Arabesk takılmakta şarkılar
“Savaşma seviş” felsefesinde gençlik
Yaman esmekte rüzgâr
Yaman

Yıl dokuz yüz yetmiş iki
Siyaset arenası kaynar kazan
Kimi üstlerden adam kaçırmakta
Ellerinde zincir
Solcu kovalamakta kimileri
İsli cam lambası aydınlığında
Kimi biri beş yaparak namazı
Cennetini düşlemekte kendi cehennemin de
Ajanslar dinlenmekte millet radyolarından
İnönü-Menderes sakızı çiğnenmekte hala
Yaşlı ağızlar sorgulamakta geçmişi
Kimisi aslan görmekte Deniz’i
Kimisi Rus köpeği
Belinden iri tabancayla
Kendinden büyük işlere karışmış
Küçük küçük beyinler
Silah seslerine boğulsa da geceler
İnsanlık, bir adım önde
Duman yükseliyor ateşten
Duman

Sevdalar düşer taze yüreklere
Platonik ve ezik
İki yönlü atar yüreğim
Bir yanı memleket aşkı diğer yanı sevgili
Devşirme şiirler yazmaktayım
Uzaktan uzağa yargısız infaz
Müebbet yemiş duygular
Defter sayfalarına prangalanmış aşk
Yıllardır sessiz yatar
Terse atılmakta voltalar
Ayrılığa sebep mezuniyetler
Gelip çatar,
Liman arıyorum kendime
Liman

Öyküler doğmakta ayrılıklardan
Hayallerde yaşanan
Anlatılamayan
Yazılamayan,
Ve zamana yenik düşen öyküler
Harman oluvermiş yürekler
Harman

İbrahim COŞAR