Duy İstanbul.
Yarimin de beni sevdiğini duy.
Anlatırdım ya sana her gece uyumadan.
Her gün hayallere dalardım.
Sana övdüğüm.
Övüp övüp bitiremediğim yarimi duy.
Sana az mı haykırdım ona olan aşkımı.
Az mı ağladık senle İstanbul.
Lodosun getirdiği o kokusuyla az mı kendimizden geçtik.
Ben biliyordum zaten şimdi sen de duy beni sevdiğini.
Duy İstanbul.
Sevmenin sevilmenin gerçek güzelliğini.

Ne aşklar gördün kim bilir.
Nice aşıklara mezar oldun.
Kimi kavuştu senle,
Kimi ise kavuşamadı.
Hem mutluluğu gördün,
Hem hüznü.
Ama benim mutluluğum gibisini göremezsin İstanbul.
İyi izle.
Kulak kesil.
Bu mutluluğu bizden sonra bulamazsın.
Çünkü dünyanın tek güneşine kavuştum belki de.
En güzeline.
En tatlısına.
Onun sevgisine kavuştum.
Yüzünde tebessüm oldum gör artık İstanbul.
Onu mutlu ettim.
Gör mutluluğu İstanbul.
Sevdiğinin mutluluğuyla mutlu olmayı gör.
Sevdiğin yanındayken bile özlemeyi gör.
Gör ki.
Benden daha mutlusunu göremezsin bir daha.
Çünkü bir tane O var şu koca dünyada.
Bir tane sevdiğim var.



ŞAİR FATİH
14.09.13 03:08