Ne kalmalara dolabildim
Ne bakmaya
Dokunmaya,
Senle olmaya,
Kokunu içime çekmeye,
Gözlerine,
Sözlerine,
Ellerini tutmaya...
Ne doyabildim sen ve sana dair her şeye,
Ne de kurtulabildim senden gitmelere.
Nasıl bir bıçak ki bu,
Her defasında daha çok acıtabiliyor canımı,
Daha çok akıtabiliyor kanımı.
Nasıl bir his ki bu,
Her defasında yüreğimi söküp çıkarabiliyor.
Nefesimi kesiyor.
Hem de daha şiddetli.
Daha eziyetli,
Daha zahmetli.
Her defasında nasıl daha zor olabiliyor.
Nasıl oluyor da her defa,
Daha da ağır geliyor bedenime,
Yüreğime.
Ne doyabildim senle olmalara,
Ne de alışabildim senden ayrı kalmalara.
Ne doyabildim sana,
Ne de bir çare bulabildim şu ayrılışlara.
Ne doyabildim varlığına,
Ne de merhem bulabildim yokluğundaki acılara...
Yine sana doyamadan;
Elveda...


25.06.2024 06:59