Şiiriniz içten söyleyişin bir örneği. Berrak ve duru bir diliniz var.
Halkın kullandığı dil bizim bahsettiğimiz. Süse kaçmadan söylemek söyleyeceğini...
Sizde bu dili kullanma güzelliğine ipucu bu şiir..
Kafiye kaygısı, öiçü tedirginliği zaten yoktur bu tarz şiirlerde.
Yürek nasıl ve neyin aşkıyla vurursa sesi de öyle akseder şiire.
Yalnız bu demek değildir ki kafiyeli ve ölçülü şiirlerde bu özellik yoktur.
Bilakis kafiyeli ve ölçülü şiirlerde eğer şair uslubunu tam temellendirebilmişse belki ses unsuru,
vurgu yoluyla içtenliğe daha yakın olabilir. Kalp ve gönlün derinliğinden ve billurdan söyleyiş,
her şiirde bir ideal şulesinin parlaması ve insanı belirsizlik ikliminde boğmaması,
tabiatı, toplumu bu ideal ışığında değerlendirip mısralardan huzur ve mutluluk damlaması
bu duru ve içten söyleyişe güzide bir örnektir.
İfadeleriniz tatlı su berraklığında. Fakat duygularınız kanlı gözyaşlarınız gibi bulanık.
Güneşin batışıyla yas tutuşlar gibi..
Beş ayrı kanuya farklı güzellikte temas etmişiniz..
Ayrılık,karanlık,fukaralık, riyakarlık ve çaresizlik...
Aslında bunların her biri birbirine zincirleme bağlıdır..
Ayrılık insanı mecnun gibi karanlıklarda dolaştırır..
Fukaralık, insanı bir an bile olsa riyakarlığa sevkedebilir..
Ve bunların neticesinde insan çaresizlik içinde kıvranmaya mahkum olur..
Yüreğinizdeki bu duygu yüklü şiirleri bizlerle paylaşmanız ümidiyle..
Sizden daha nice gözel şiirler bekliyorum.
selam ve sevgilerle...