Ceren’e

mesafeli korkularla tekrarlanmış
aşkın içinde kudret kalmamış
ve hiç kimse yarınına bugün düşürmemiş
temiz marifetler
ilaçlı geceler
kedi besleyenler
önünde herkesin bir gafleti ve yalnızlığı var
yalnızlık da sadece yalnız kalınca işe yarar
ince uzun yolda kar ve kan
hiç kimse geçemez, demişlerdi buradan
ve bu tanrıdan
bu çelik rüzgardan
etrafta aynı dükkanlar ve insanlar
etrafta sanki hep aynı zaman
eylül’dü galiba
bahsediyorduk uzun uzun
tekrarı mümkün
inkarı zor hayatlardan

ben hanginizle konuşmuştum
hani ne kadar güzel göründüğünü
dışarıdan bakınca dünyanın
vahim, çok vahim olmadığını
durumların

ben hanginizi gömmüştüm
şimdi karşımdasınız
soruyorum da oralı değilsiniz
duruyorsunuz bu şiirde
hiç utanmadan

yaklaştıkça her şey daha belirsiz
daha sıradan

uzaklaştıkça her şey ağaç...

saçaktan güneş düşmüş müydü
haritalar değişecek miydi
aşkla mı ilgiliydi göç
bir köpekle hemfikir olunabilir miydi...

Günlerden Pazar’dı
annem şiir yazıyordu
babam malum..
alice harikalar diyarında’ydı
ben hanginizle aynı
sebepten ölecektim
onu bile unuttum