döndükçe sekiyor dünya 
değişen bir şey yok ! 
fonda hep aynı şarkı... 




geleceğimizdi 
hani vatanı, bayrağı teslim edeceğimiz emanetçilerimiz di
hani zürriyetimiz
hani masumiyetin simgesi 
hani bir avuç mutluluğumuzdu 
c e n n e t’ in koyundan gelen tüm çocuklar...



sizler... siyaset misyonunu üstlenip dünya’yı kaosa sürükleyenler
nasılsa birbirinizin bacağını dişlemeyen  
on numara çıkarcı ve yalakacılar sizler
yatacak yeriniz bile yokken
Allah katına hangi yüzle gidip af dileyeceksiniz...




ötesi yok !!!
utanmalı insanlık 
utanmalı ’silah’ ın, ’gaz’ ın mucidi
gelecek temin etmeden
üzerlerindeki mavi atlasa
gül fidanlı oyun bahçelerini tâlân ettiniz
kan gölüne çevirdiniz etrafı 
şu orta doğu denen yerde 
ne zaman bitecek bu vahşet 
çoğunun bahtı kapalı 
kiminin gözünde korku
kimi yarı baygın, ağzında oksijen dolu
su serpili yüzleriyle
kimi çoktan teslim etmişti
gördüğümde ebediyete ruhu
fazla değil daha geçen hafta
ıslak bir avluda çırpınarak sırt üstü can verdi kuzucuklar...


........


hatırımda dün gibi  70’li yıllar 
Ankara’nın göbeğinde
mermiler sıkılırdı rastgele
şehirde amansız bir bekleyiş 
köşe başları parselliydi tümden 
insanların ödü patlardı evlerde
ışıklar kayardı göz aralığımdan
açarken rüzgarın  uğultusu kapıyı  
korkudan nabzı fırlar, ibresi oynardı yüreklerin 
aylardan Ağustos
mevsimlerde yine bir hararet vardı 
buz gibi terler akardı sırtımdan 
kardeşi kardeşe kırdırtırken âlem
yorganı çekerdim başıma
havası boğucu odada 
seken kurşun sekteye uğratırdı
doğurganlığı biter
vahşice rahmi oyulurdu anamın
yeryüzü hepimize yeter
tanrı ıslâh etsin
hangi ana doğurdu sizi
kim icat etti kötülüğü diye  
sürekli hıçkırarak ağlardı...



ufuk kararmış 
kırmızı iken her yer
kim inandırır artık beni
yüreğime kim su serper
hani dostluk ve barış adı altında atılan nutuklar
hani bahsettiğiniz müslümanlık,
nerde sevecenlik, hangi dini kitapta yazar
özür dilerim
pardon
sorry, excuse me
spiacente
entschuldigung
buraların yabancısıyım
hançer saplanırken sırtıma
bilemedim
hangi c e n n e t anaların ayağı altında...












 [sevgi batbay özçelik]