![]() Kuşlar Konsun Dilimeşairdim gün batmadan önce kuşlar vardı dilimde ve mavi bir gökyüzü başımın üstünde bir akşam rüzgárı esti kalbimde ihtiyarladım sözler eskidi dilimde çöle bağdaş kurup kumlara yazdım şimdi kanat sesiyim kanat sesiyim dolunayın ötesinde keskin kalçalı bir kadın raks ederdi güneşli öğlenlerimde öfkeli bir yılanı dolayıp beline secde ettirirdi kelimelere dudağımı dudaklarına vurdum kurudum şairdim sonra ne oldum bilmiyorum efendim havalar soğudu tanrıları kızdırdım üzüntümden yazamaz oldum o kadın girdi günahıma adı neydi unuttum yılan vardı belinde raks ederdi kızgın güneşli öğlenlerde bağışla beni kelimelerin efendisi oturdum bekliyorum günahımın suskunluğunda kuşlar konsun dilime yemin ediyorum bir daha kafes örmeyeceğim kelimelere bir daha methiyeler düzmeyeceğim yalandan kalplere |
yemin ediyorum
bir daha kafes örmeyeceğim kelimelere
bir daha methiyeler düzmeyeceğim
yalandan kalplere
finaliyle beraber müthiş vurucu bir şiir olmuş..
sevdim çokca..