Geri döneceğinden asla ümit kesmedim;
Hep aniden karşıma çıkar diye bekledim.
Terk edip gittiğine darılmadım, küsmedim;
Sonunda bensizlikten bıkar diye bekledim…

Kanlı yaş döker oldu gözlerim, durup durup.
Kuruttu tüm bağımı, güllerimi soldurup.
Sevgi silahını aşk kurşunuyla doldurup,
Gururunun başına sıkar diye bekledim…

Hayaline dalarım her yalnız kaldığımda.
Hep gözlerim dolar hayaline daldığımda.
İki parmağımın arasına aldığımda;
Gelir de sigaramı yakar diye bekledim…

Onunlayken mutluluk da güzeldi, keder de.
Onu severek düştüm ben bu aşk denen derde.
Şu perişan halime bakıp insaf eder de;
Beni yine koluna takar diye bekledim…

Dön gel; terk edip gitmek ne günah ne de ayıp.
Aşksız geçen bir saat bile ne büyük kayıp.
Bütün yaşananları, geçmişi hiçe sayıp;
Bana yine sevgiyle bakar diye bekledim…

Tutuşur yanar ruhum, ayrılık denen narda.
Kabuk tutmaz yüreğim, oluk oluk kanar da.
Gün olur bensizlikle cayır cayır yanar da,
Gözünden bir damla yaş akar diye bekledim…

Gel efsane olsun aşkımız, dolaşsın il il.
Gel sevgilim, sen de aşkın karşısında eğil.
Bil ki seni bedenimi doyur diye değil:
Sevgin, hayat çayıma şeker diye bekledim…