Derin suskulara terk edilmiş düşlerin ağında göz kapaklarımızı kapattığımızda hiç bir rengin olmadığı kapkara bir boşluğun hiçliği naralayan sesiyle dolup dolup taşmanın adıdır ayrılık.İçimizin demir burgaçla delinip midemize giren krampların anlamını henüz çözememişken zar zor dalınan uykudan durup durup sıçrayarak uyanmanın da diğer adı.

Bir telefon sesinde tüm acıların, tüm hezeyanların biteceğini bile bile hiç bir şekilde o sese ulaşamamaktır aynı zamanda...yok olanı var edecek güç verilmemiştir çünkü insanoğluna...sancılar, kaygılar, nedenler, niçinler, olurlar, olmazlar içinde binbir çeşit senaryo çizip hiç birinde kendine başrol veremeyişindir...acıdır kahrolası ...ölüm desen değil bahanen olur ...ölmekten bin beter...çin işkencesini duayla aratan bir meret işte...kimsenin ayrı kalmayacağı güzellikler dileyelim...Harikulade bir sevda şiiriydi her zaman ki gibi.Gönülden kutlarım saygıdeğer hocam.

Selam ve hürmetlerimle yüreğinize.