Saygı değer şairimizi saygı ile yâd ettik eserinizle.Mekânı cennet olsun.Bir şiiriyle ben de katkıda bulunmak istedim bu asil vefaya.saygılarımla.



Kimse onaramaz aşkın yıpranmış kumaşını
tıpatıp biçmiş içimize o usta makastar
eğirip ipek ipliğini göğün mavi ipeğinden
geçirmiş acılarımızın paslanmaz iğnesine
hiç benzemez o umutlarımızın çürük ipliğiyle
teyelliyerek diktiğimiz günlük giysimize
aşk ruhlarımıza giydirilen bayramlık giysi
ışıldar üstünde sevincin elmas düğmeleri
oyulmuş iki yürekten dökülmüş bir toka
tam bir oturmuşlukla geçer uçları birbirine

Aşktır hor kullanılmadan taşınacak giysi
Çünkü bir kez delindi miydi yamanması güç
onu kurnazlığımızla yeniden astarlasak
ters- yüz etsek kusurları hemen sırıtacak
ölümsüzlük ırmağında yıkanmış bu kumaş
gecenin altın mekikli gök- tezgahında dokuduğu
umar yok kirlendi miydi çıkarıp atmaktan başka
aşkı özenle saklamalı ve ender giymeli

Sedat Umran

Bir ışık var gözlerinde
Bir çocuk sevinci gibi parlayan.
Alıyor topacını
Döndürüyor gönlünde,
Fırlatıyor göğe.
Sözcükler dökülen havai fişekler
Gönüllere mutluluk saçan.

Bir ışık bazen gözünde,
Karanlık bir gecede
Ufukta beliren umut kandili,
Koşup ulaşmak isteği gönülde...
Tutup fitilini açmak sonuna kadar,
Hüzün titriyor içinde...
Ulaşılmayan elemler yansıyor
Titredikçe.
Dışa vurmayan ışık
Buzlu camlarda.
Kabuğunu kırıp gizinin,
Dökmek tüm acılarını,
Yakmak kandilinin ışıklarını
Ki, aydınlatsın sevgiyle gönlünce...

(13 Mart 2004 İst.)



Vefalı yüreği usta kalemi okumaktan keyif aldım
Yürek sesin susmasın
_________________________________________________Saygılar