Sabrım ile nefretimin yaşadığı
Sinir harbinin sonucu olarak yazıyorum şimdi.
Böyle olsun istemezdim ama
Maalesef sabrım katledildi bu savaşta
Ve ben şimdi yüreğimden dökülen nefreti,
Kalemimle süzüp öyle yazıyorum sana
Sen şimdi otur ve istediğin kadar ağla,
Ben bir daha sana dönmem nasılsa

Benim kavlim güven üzereyken,
Sen kavlimi sahipsiz bıraktın
O yüzden, ettiğim yeminleri
Verdiğim sözleri falan hatırlatmaya kalkma sakın
Farkına varmadın belki, belki anlamak istemedin
Gitme dedin de kalacak bir yer vermedin.
Ne kalmamı istedin ne gitmemi belki de
Sen git gellerinle savaşırken,
Dedim ya ben savaşımı kaybettim.
Nereye baksam yol görünüyor şimdi
Nereye baksam ağrılı bir firak
Nereye baksam sen yoksun artık
Yolların sonunda gözlerin yok
O, Allah’ın başıma bela verdiği gözlerin...
Hangi yola baksam sonu yok, yolcusu yok
Bir terk ediş bu kadar süslenmemeli sanırım
Bir ayrılık detaylı anlatılmamalı
Acı bir yolculuk olacak biliyorum ama
Tüm detayları adımlarıma yükleyip
Sürüyorum artık kendimi senden

Sen şimdi otur ve istediğin kadar ağla,
Ben bir daha sana dönmem nasılsa...
Ve beni de hiç düşünme
Şimdi öldüm ya bir daha ölmem ne de olsa...

Bayındırhan