3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1494
Okunma

güllerin yaprakları tunç!
hava okyanus kokuyor
sevdayı dile getirmiş
ahşap rıhtımlı yağmur kokulu
iki gecenin hükmündeki gözlerin
sevdanın kemendine adadım
bazen ağladığım
bazen güldüğüm
o dehlizlerini anmakla geçiriyorum
yıldızlı ve yorgun gecelerimi
göklerden gelen maviye
topraktan vuran su damlasına
nefesime... en derinlere
işlemek seni ne büyük aşk !
yaprağından terleyerek gelen
alev dolu dudaklarında
huzuru aşka çeyrek kala bulmak
benim muradım oldu
ve seni sevebilmek
kar tanesinde içilen karanfil
yalnızlıkla gelen sabahın kuru öksürüğü kadar acı,
göz yaşlarına kumru hassasiyetini koyarak;
elini yüreğine koyan bir ademi
çaresiz bırakmakla eş değermiş meğer!
gülmek sana yakışır
gül-e gül-e sevdiğim