![]() TÜKENİŞ UYANIŞ DİRENİŞBazen sessiz kalmak gerekiyormuş Etrafın yankıları canlandığında Hiç işitmediğin soylu tınılar Kulakların da mutluluk senfonisi çalarlar İşte tam da orada Hüznün şahikasın da raks ederken duygular Mavi bir kelebek gelir konar sol omzuna Gözlerinden düsen incilere inat cok daha güzel bir mavi de Yeniden parlar zamanla solmuş gümüş saçların Ve bütün o üzerine kezzap dökülmüş Kapanmak bilmeden kanayan yaraların Üzerinde açan kırmızı güller ile can bulur Yeniden filizlenir Yaşam sevinci adlı tüm kır çiçeklerin içinde Ağzı süt kokan bir bebek gibi kaygısız Pamuk elleriyle dokunulmamış Kalbinin ritmine maestro olan Yumuk avuçlarında Bir parça sevgi serüveni tutmaya hevesli Hayatin en sevinçli repliklerini Tatlı gülücüklerle, ölümsüzleştirmeye Özenle el ayak olmaya and içmişçesine Tüm bahar kokularını Ve peri resitallerini birleştirircesine Canla başla mutluluğa demir atmaktır Hayatın yaşamaya değer olduğunun farkına varmışlık Hamburg 21.07.2013 Zişan Karamazi |