1
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
2115
Okunma

Memlekette toprağımda köyümde
Olaydım da keşke çoban olaydım
Tarla‘sın da toprağında çalışıp
Ekmeğimi helalinden bulaydım
Şehirlerde her günümüz bir kaygı
İnsanlar dağılmış her yana yaygı
Buralarda ne sevgi var ne saygı
Bir avuç sevgiyi ordan alaydım
Mutsuzluklar bur da bizi buluyor
Hasretlikten gözlere yaş doluyor
Gurbet elde betin benzim soluyor
Bir çiçek misali köyde solaydım
Metropol illerin büyülü adı var
Ne ekmeyin ne yemeyin tadı var
Ne soba’ sı ne tandırı badı var
Ziyani der keşke köyde kalaydım
Şair = Öztürk Erbek
Mahlası = Ziyani