karanlık, yağmurlu bir yaz sabahına uyandı gözlerim
gerindim uzun uzun
baktım; gene ayni dört duvar
ve gene yalnızlığımla baş başayım
kalktım
ben ve yalnızlığımla iki kişi olduk
çoğaldık yani…
lavabo sonrası giyinip vurdum kendimi yola; işe…
günün çalınmış saatlerinde sessizliğe gömülüp,
onu yaşıyordum yüreğimde yine:
onu bekleyişlerim…
mutluluktan uçtuğum saatler…
uykusuz geceler…
olmayacak bir rüyanın peşinde koşan
bir masal çocuğu: ben…
olsun…
bir şiir gibi,
duygusal, doyumsuz bir şarkı gibi,
bir kemanın eşsiz nağmelerinde yok oluş gibi,
bir albatrosun akabelerden süzülüşü gibi
onunla olmak,
onunla hayatı paylaşmak;
mavi bir hayal bile olsa…
…
Bütün bunlar rast gele girip çıkıyor belleğimden
…
Hey..!
daldın yine…
akşam oldu, çıkıyoruz, hadi..!
…
Ah, ahh
gene akşam oldu
gene sensizlik yapışacak yakama…


süleyman altunbaş...21 temmuz 2013