sarrafın ellerinde ham altınım değer bilmez

döver, döver nakış veremez boşuna uğraşır

altını atar yerlere unutur,anlamaz halinden

düşer yaban ellere,baş köşeye konur ya..

işlenip,kalıplarda güneş ,yıldız oldum

kiminin kör gözünü ışık oldum

kiminin sağır ,lal haline yıldız oldum

gününe meşgale,gecesine temaşa oldum

medeniyet görmüşlerde altın bilezik oldum

gün oldu içimdeki sıkıntımdan dikili taş oldum

sırat köprüsünün başında kendimi ateşe atar oldum

mensubu olduğum aciz dünyamda hayal ürünü oldum

umudumu mutsuzluğuma yar dost ettim de asi oldum

mecnun Leyla sı oldum da sarrafın gönlüne ,gözüne sürülemedi

kuşlar gibi bir yudum suda hak dedim bi çaresizliğime

arzularımı dileklerimi hayat süzgeç-inden süzdüm de ,kimseye aman dedirtmedi m

yüreğimi savurdum ,taşlara vurdum da aşksız yıkılmadım(SESSİZ ÇIĞLIK)