5
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
1374
Okunma
Ölüm diye yazılır, hayat diye okunur.
boş bir sayfanın beklediği kelimeler gibiyim şimdi.
imla hatası yapma korkaklığını yenip, düşürdüm ilk harfi
yağmurdan sonra gelen toprak kokusu gibiyim
ruhuna zemzem içirmiş bir mezartaşı
hikayesi karın tokluğuna bağlanmış ay ışığı
uzanmış göğün koynuna dilleri, birileri
kim geçirir sırat’ımdan bu göz’leri/söz’leri
hangi yöne gitiğini bilmeyen bir yolcu sessizliğinde
bir kuş yüreği gibi titreyen ellerinde
eflatun kediler geçti az önce gözlerimden
sesleri mır’a karışmış şarkılar söyleyerek
akşamın ince tülbentli sevdalarına bir perde
mutluluğumdan bir resim çıkarılmış bilmeyerek
cinnetimde yarıbaygın ayak izleri
gözlerimi düşürdüğüm yerde bekler
seni/beni birileri ....
...
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz