bekleme
bilmeyeceksin
ne özlediğimi
ne öldüğümü
nede uzun yollardan gelip
imgeleri talan bir şiirin kıyısında
soğuk soğuk terler döktüğümü
bekleme
bilmeyeceksin...






susuyorum sevgili
yağmur beklerken şehrim
birazdan kusar nefretim
sırrı dökülmüş anlara yüzünü
can çekişirken küfürbaz dilim
sus tortusu yayılmış dudaklarımı
daha bir hızlı ısırıyorum
kan sızıyor duvarlarıma
kanamalı bir hasta
koynumda ellerim…





özleminde
içinden adıM geçen şarkılar dinliyorum
sabaha karşı
yüzsüzlüğümü siliyorum tozlu aynalardan
elimin tersine bulaşıyor yokluğun
varlığınla koyu bir sohbete dalmış saçlarım
havadan sudan bahsediyoruz
kitaplarından
kırıklarından
kırdıklarından
garipmiş sizin oraları
yalancı kuşlar tünermiş
evlerin bacalarına
ve sevdaları defnedermişsiniz
kuşların gagalarına…






kaç kez söyledim sana
eksik kelimelere
bu kadar düş biriktirme
denize bakan ceplerinde
martıların gözlerinde
ve ölüm ansızın gelir
parmak uçlarından tenine
kaç kez söyledim
olmayan yüzünün yarısına
ölüm
belki de
sadece
sadece
sende güzel…di...






sen gittin gideli
kalemimin rengini çaldı uğursuz aynalar
harflerimin sesini kıstı
radyoda konuşan ukala adam
ne sesi ne soluğu kaldı arkası yarınların
nede tadı tuzu kaldı zamanın
sessizliğin hakimi ülkelerim
işgal altında gemilerim
kıyıya vurdu denizlerim
sen gittin gideli
nefretinle sevişiyor
bütün kırık kemiklerim…




lakin
bekleme
görmeyeceksin
ne gözümde kuruttuğum ırmakları
nede şiir tutmaz yanaklarımın
köhnemiş yapraklarını
ağaçsız ormanlarımı
bekleme
görmeyeceksin…



çünkü...
kelimelerin kör senin
ezbere geçiyorsun masallar sokağını…




al bir deniz resmediyor şairler
gözlerimin önünde
kaçak harfler
ardı ardına eklenmiş
sihirli cümleler
görülmemiş ruyalar
içilmemiş sular
ve buna sevda diyorlar…




bekleme boşuna
ellerimle kapattım kuşların gözlerini
inadına içip
inadına zehirlesin diye ikimizi...



bekleme boşuna
sen/di
beyaz kağıtlardan doğurdum ölüm
yerkabuğunu yırtan zulüm..
sen /di...