Ürküyordum,
Ürkütüyordu beni duygularım
Ensemden bir ses yürü diyordu
Sakın durma bu sokakta
Simit satan gakkoşların
Eli tespihli adamların
Karalar giymiş kadınların
Gözlerinden kaç diyordu
Senin acın sana yeter
Başka acıları alma diyordu

Uydum sese koşuyordum
Ahh bilseniz ben bu gece
Kendimden kaçıyordum
Bekleyen sonumdan
İçemediğim ölüm şurubundan
Hiç olmaktan, hiçlik çukurundan…

Üstad,malesef yaşanmışlklar,tokat gibi çarpan gerçeklerdir yüzümüze,kötüsü asla peşimzi bırakmaz...Bir gidenin arkasından bakıldığında yüzünde bir gülücük bırakabilmesidir en güzel olan... Bazen acı verir bazen mutluluk karmaşık bir şeydir yaşanmışlıklar... Bazen hiç yaşanmamış olmayı dilemektir,yaşanıyorken pek dikkat çekmez; ne zaman yaşan-mış olur o zaman bir offf çekeriz uzun uzadıya... insanoğlu nankör olur bilmez elindekinin değerini,değer denilen şey nedir ki, ederini aynı anda eşitleyemedikten sonra....Bazen çok sevdiğimiz ama zarar gelmesinden korktuğun bebek gibidir yaşanmışlıklar...Hiçbir zaman iyi olmaz yaşanmışlık, elbet pişmanlık olucak olandır....Geceleri polis otosunun yanıp sönen mavi ışığı altında sarhoş eve dönmektir...Çok sevdiğin bir şarkıda ağlamak gibisi yoktur geceleri,o zaman işte sen geceyi yok edersin yanlızlığın seni.

Tebriklerim,yaşadıklarınızı bütün doğallığıyla resmetmenizeydi...Her mısrasında yaşanmışlıkların izi vardı ve benide çok eski yaşanmışlıklara götürdünüz...Şiir dolu yüreğinizle ve dost kaleminizle hep varolun....saygılarımla..... peri

bazen çıkabilmek için çıkmazlara sapmak da gerekir hayatta.
her türlüsU güzel yaşamanın.


yaşanmışlık izleri taşıyan mısralar hep daha hoş.