Hiç bilmeyeceksin halimi,
Çektiğim çileleri,
Acıları,
Her gece yastığa başım değince akan yaşları,
Saniye saniye eriyen bedenimi,
Uğruna feda ettiğim benliğimi bilmeyeceksin.

Hayatını yaşayacaksın kendi halinde.
Gezecek,
Tozacak,
Eğleneceksin.
Bazı gün mutlu olup,
Bazen üzüleceksin.
Sen de kış günü üşüyeceksin.
Aşık olacaksın başka birine.
Gönlünü kaptıracak,
Her anını onla geçirmek isteyeceksin.
Aklına bile gelmeyeceğim ben.
Yakıp kül ettiğin,
Yıkıp yok ettiğin beni hatırlamayacaksın.
Bir anı olarak kalacağım belki.
Belki de sadece geçmişteki bir silüet.
Ya da sadece unutulmuşlardan ibaret.

Hiç mi için sızlamadı beni yalnız bırakırken?
Hiç mi gözün dolmadı?
Düşündün mü hiç ne hale geleceğimi?
Ne kadar ağlayacağımı düşündün mü?
Bu kadar kolay mıydım senin için?
Bir anda silip atabildin.
Bir konuşmanla dünyamı yıkabildin.
Söyle bana bunu nasıl yapabildin?

Bilmiyorsun şuan ne kadar ağladığımı.
Bilmiyorsun nerelerde sabahladığımı.
Kalbimden kopan parçaları.
Gözümden akan kanı,
Tarumar ettiğin hayatımı bilmiyorsun.
Senden hala vazgeçemediğimi,
Sevgimden bir zerre eksiltmediğimi,
Bırakıp gittiğinde yaktığın bedenimi bilmiyorsun.
Sen bilmiyorsun gerçek Fatih i.
İstanbul biliyor.
Benim gerçek benliğimi,
Neleri feda ettiğimi,
Mutluluğun için kendimi kurban ettiğimi,
Sen bilmiyorsun.
İstanbul biliyor...


ŞAİR FATİH
24.06.13 17:18