Bir masal anlatmak isterim size,
Başlamadan bitecek olan bir masal.
Ne yalan söylerken burnu uzayan Pinokyosu,
Ne Pamuk prenseslere yoldaş yedi Cücesi,
Ne kurbağaya dönüşen Prensi,
Ne kırmızı başlıklı kız
Ve bu kızı yemeye çalışan kurdu,
Nede meltemde saçları dalgalanan Rapunzeli var.
Evvel zaman içinde
Kalbur saman içinde
Olmayan diyarların, yaşanmamış zamanlarında
Bir varmış, bir yokmuş.
Onlar ermek üzere çıkarken kerevetine,
Biz ise yine kaldık ALLAH’ ın bereketine.
Beklentilerle yaşamaya mahkum olan,
Kocamış ve bunamış milyar yıllık dünyada,
Mutlu sonla bitti sandığımız masallara inandık.
Asıl mutluluk ise;
Kurdun kızı yemesi,
Pinokyonun tahtadan değil, etten olması,
Cücelerin normal ebatta olması,
Prensin kurbağaya hiç dönüşmemesiydi.
Gerçek mutluluktan yanayım,
Başlamadan, masalımı burada kapatayım…

BoTaN oMeRi
İZMİR/BUCA/ EVKA-1 22.06.2013