Çağla gönül sen çağla kaybolan yıllarına
Sevdin de ne oldu ki el oldu hepsi şimdi
Delimisin be gönül bakarsın yollarına
Seviyorum diyenler nerede şimdi, kimdi?
Ne sanmıştın be gönül gerçekten seven var mı?
Her gördüğün el oğlu sen gibisine yar mı?


Her şeyin sahtesi var aşkın olmaz mı sandın
Yediklerine sustun sahte yüze mi kızdın
Ne üzülürsün gönül insansın elbet kandın
Çoğu yalan ekerken doğruluğu sen kazdın
Eğme başını yere kandıranlar utansın
Sen bu aleme hala güzellikler katansın.


Düşen bir çocuk görsen öpüp de kaldırırsın
İhtiyacı olanın ilk yanında olansın
Vatana dil sokana tüm güçle saldırırsın
Dostunun dertlerini omuzundan alansın
Şikayet etme gönül boş ver gitsin aldırma
Hüzün dolu yüreği boş şeylere daldırma.


Hayat öyle kısa ki üzülmeye değmiyor
Derdin biri biterken bir yenisi alıyor
Güneş yalnız haine parlayarak doğmuyor
Yaşanılan mutluluk yanına kar kalıyor
Elbet çıkar karşına helal süt emmiş biri
Söker atar üstünden sahte bulaşık kiri..


Affetmek büyüklüktür sen kimseye ah etme
Allah bilir işini aydınlık bak gelecek
Çaresizim diyerek olduğun yere yatma
Kaderin kara değil elbet sana gülecek
Her gönüle arada dertler böyle yağıyor
Yağmurların ardından gökkuşağı doğuyor ..


Ayvazım DENİZ


Şiirlerin Ziyası Hocamın cevabıda bence şiire yakıştı:))) Kendisine teşekkür ediyorum.


Gönül dünya sevdasıyla bürünürsün karalara,
Bu illetten fayda gelmez ilahi aşk ile dağla,
Lokman’a git çare bulsun sinende ki yaralara,
Ara binbir çeşit ilaç bulamazsan otur ağla.

Şiirlerin Ziyası