Sevdayı yaşamak bende isterdim
Kadir kıymet bilen yok-imiş ANNE
Sevdanın dilinden iyi anlardım
Candan seven kimse yok-imiş ANNE

Kimi candan sevsem koyup kaçıyor
Ben sevdikçe onlar nefret saçıyor
Onca yara dolu canım acıyor
Gönülden saracak yok-imiş ANNE

Halden bilmezlerle uğraştım durdum
Hep düşler üstüne yuvamı kurdum
Viraneler şimdi meskenim yurdum
Kalbime sığacak yok-imiş ANNE

Olur olmazlara boynumu büktüm
Anladım-ki ANNE’m kendime yüktüm
Kaldıramam artık yoruldum çöktüm
Sırtıma alacak yok-imiş ANNE

Hüzün gemisinde çekerim kürek
Sadist duygularla bezenmiş yürek
Anladım insanlık zor olsa gerek
Birlikte çekecek yok-imiş ANNE

DURAK’ım der sanki hayat bir kumar
İnsan kısım kısım yer damar damar
Her gelen enseme vuruyor şamar
Dayanacak gücüm kalmadı ANNE

Durak YİĞİT
Gönüllerin Şairi
KOCAELİ