Çarşambalı akşamdan dalmışken uykusuna
Gördüğü her rüyayı hayra mı yormak gerek
Bir sabah dur diyerek Yeşilırmak suyuna
Şahlanan küheylana varıp gem vurmak gerek

Sevda ateşten gömlek düşüyorsan uykuya
İki seven yüreği alıp götüren suya
Nice mert yiğitleri düşürürken pusuya
Türkünün hesabını beylerden sormak gerek

Mısır ekmeği yoğurt, tadına bir bak hele
Dutu çıkıp dalında yemek bütün mesele
Büyüdükçe asabi olmuş bizim hergele
İçindeki öfkeyi sevgiyle sarmak gerek

Ayağında acıska, omzunda ceketiyle
Külot pantolonu ve köşeli kasketiyle
Yüreğine vurulmuş mertlik etiketiyle
Külhani gençliğinin kalbini görmek gerek

Çarşamba ovasının devasa gemisinde
Yine de insanlık var en kaba ümmisinde
Ahşap, çivisiz duvar Göğceli camisinde
Ölenlerle birlikte secdeye varmak gerek

Tozlanmış yollarına yağar inceden çise
Köprüye giydirilmiş tarihi bir elbise
Çarşambalı olmak da bambaşka bir hadise
Kültürümüz her neyse onları sermek gerek

Zengini toprağında kazanırken parayı
Samsun’da İstanbul’da patlatmasın narayı
Yıllarca kimse görmez bu kanayan yarayı
Yaralara anında merhemi sürmek gerek

Coşari’ye sorarlar Çarşamba’nın nesi var
Toprağında yetişen bin çeşit sebzesi var
Mısır unundan ekmek, nar gibi pidesi var
Yiğidi öldürsen de hakkını vermek gerek

20.04.2012/Çarşamba

İbrahim COŞAR