Hep ayrılıkların dikeni gece mi batar ki bana
Seni anarken gözyaşlarıma karışıyorsun
Oysa genişti sıcacık yüreğin
Ve ben seni anlamayan çocukluğuma soruyorum hep
Ne saklayasım var sana sevgimi yüreğimde
Nede sensiz çiğ ko/kan sabahlarda uyanasım
Sevgime çentik attığım ıssız ada’msın suskunca
Ve her daim yaşamak sende seni bulana dek
Neye karşı koysam ezberimi bozansın
Ne vakit senden yana eserse rüzgâr yüreğim coşuyor delice
Ki fenerimsin uykularıma ışık pusulamsın hayatıma yön veren
Ama nolur bakışlarınla ezip hırpalama mavimsi gök/yüzümü
Ben sabahların sende doğmasına o kadar alıştım ki
Anlatmasamda anlıyorsun sen zaten
Ki sen alıştığım ezber bozanımsın
Matemimiydi bende kalan gözyaşlarının s/onsuz
Yoksa çamlıcamıydı bu gün yerime hüzünlenen
Bir bir boğaziçine akıtasım geldi zehrimi küpeştemden
Ama sen geldin umuda yolculuğuma davetkarca
Şimdilerde yitik kahiniyim ki aşkın unutulmuş gibi
Uslanmamış demek ki hala senlerdeyim
Dedim ya sen ezber bozanımsın
Kısk/anılası gözlerine bakamasamda ağlaşırken
Kızmaksa senden olsun sevgiyse aradığın benim olsun
Git artık ihtiyaçtan satılık bu yürek ezber bozanım