Ben yine,
Gecenin bu kör karanlık saatlerinde
Sebepsiz seni düşünürken.
Kanatılmış yaralı yüreğindeki
Sızıların değdi yüreğime,
Kabuk bağlamış yüreğini
Öpmek geldi içimden.
Baktım olmuyor,
Acılarını sürdüm gözlerime
Şimdi...
Senin için damlıyor göz yaşlarım.

Çaresizliği doldurupda yüreğine
İçinde yaşadıklarını saklamana
Sürekli iç hesaplaşmalar yapmana
Zoraki gülüşler atarak
Sevgisiz bir Dünya yı kucaklamana
Ağlıyor,kahrediyorum şimdi.

Her ne kadar merak etmesende
Ayağımdaki ağrı ve Ödem devam ediyor.
Doktor da senin gibi
Sigarayı bırakmamı istedi
Ama..hala içiyorum ara sıra.
Alabora olmuş beynimde,
Ansızın gidişinin vurgunu
Seni seven yüreğimdeyse
Sevginin unutulmaya yüz tutmuş
Tortusu var.

Beni merek etme sakın,
Giderken yüreğime kattığın
Derin acılarla yaşıyorum.
Mevsim Bahar olsa da
İçimde Zemheri ayazı devam ediyor sayende.
Ya sen.
Yaşamak zorundayım dediğin
Sevgi ve saygıdan yoksun bir yürekte
Umduğunu buldunmu.?

Sana hiç bir şey katamadığımı
Sevgine layık olamadığımı düşünüyorum da,
Kırılan bir kalbin acısının üstüne
Nasıl mutlu olacaksın bilmiyorum

Ama.. Unutursun biliyorum
Unutmaya çalışırken de
Acılanma,zorlanma
Hatta gözyaşlarına değmeyecek biri için
Ağlama..
Ağladığın yeter.
Kıyamam sana..

Ahmet Nevzat Uçar.
18/Nisan/2013 Saat: 03 10.
Tuzla/İstanbul.
-