Ey İ stanbul sana sesleniyorum aşkı hangi bahara sakladın ?
Hangi martının kanadına gömdün onun ismini..!
bende bir beyaz giyecekmiyim.?
Ruhumun eşi varmı ? bizim de aşkımızın bir kumsalı olacakmı.?
Ey İstanbul çok yaz kış geçecekmi.?
Gönül yanmadan da yaşayacakmı.....yada mühürlümü dudaklar.
Her nem bana dem olacak mı.?
Bu çocuk var ya , açacakmı gözlerini kocaman. .. İstanbul.!
Beyoğlunda, TAKSİMDE benimde ayak izlerim olacak mı.?
Emirganda ki boşalan masada bizim çay bardaklarımız duracak mı?
Kadıköyde İSKELEDE tamda denize doğru bir resim varmı.
O resme giriyormuyum İstanbul konuş susma.!
Ben suskunlukların içindeki küllerime yapışmışda bekliyorum.
Senin gelmeni ve şu yaklaşan baharın içine girmeyi.
Belki bir Nisan yağmurunu daha beraber yaşarız.
yan yana düşer adımlarımız ,tütüne batar yüreğimiz.
Simitçi çocuğun gözlerinde yaşarız tekrardan çocukluğumuzu.
Ey İstanbul ben şimdi sana bakarken seni koklarken.
O da bir köşede belkide Adalarda bekliyormudur beni.?
Hangi şarkı ,nemli dudaklarımızdan süzülecek.
KIŞ BİTİP BAHAR GELECEK Mİ Ey İstanbul.
Susma ve beni suskunluğumdaki küllere bırakma.
Tren gelmesede beklerim son istasyonda yari.
Sorarım sana İstanbul elleri sıcakmı, gözleri güzelmi.?

Vel hasıl bu kalp var ya, güm güm atacakmı İstanbul.?
Yatağım pencelerim duvarlarım büyüyecekmi.
O da sorar mı beni sana , onunda gözleri yanarmı.
AŞKI bulmadanda coşarmı yürek.
Öyleyse kat beni tüm yağmurlara , fırtınalara, dalgalarına.
Sürükle beni ona SÜRÜKLE İstanbul.
Avuçlarımdaki AYAZ KORKUTMASIN SENİ.!
Ben baharım İstanbul ..! koca bir Baharım .!
AL götür beni, Üsküdara , o denize bakarak ant içtiğim yere.
Onu bıraktığım yere götür.!
Bakacağım sevgilim beni unuttumu... ya da bekliyormu hala.!
Ona de ki İstanbul.
Bu yürek onda kalmış bu koca yürek var ya hep onda kalacak.!
İşte ondan bana başka yazgılar yazma..!
İstanbulum çocuk yüreğime acı ve başka yalanlar verme.!
Vereceksen bana ; seni ilk kimle paylaştıysam onu yaz İstanbul.
Adı saklı sevgiliyi yaz.!
Hatice Nilüfer Dirilen