HEY SANA SESLENİYORUM

HEY SANA SESLENİYORUM
Ne kadar koşacağım peşinden ne kadar söylesene?
Akşam yine o ekşi tatları döllendirdim içimde
Kendimi her zaman ki gibi kandırdım.
Yoruldum diyemiyorum ama hiç kokun , yok mu ?
Hey söylesene neden hep arkan dönük?Çok uzaklardasın...
Taşlaşıyorum biliyor musun azıcık ucundan da sana sesleniyorum
Hey hey mutluluk neredesin ?
Ben sahte buhranlara bu kadar mecbur muyum ?
Bir çift göz tatlı bakışlar ama yalan ammada yalan
Ben sana mecbur olmak isterdim
Ruhunu sevmediğim terlere değil
Hey hey ! birazcık olsun yavaşla.
Ben bazan geri geri gidiyorum sanırım seni unutuyorum
Ne olurdu arada bir ayak izlerini bari göstersen
İşte o zaman anlarım boşuna yaşamıyorum
Acaba neredesin ,neye benziyorsun?
Söylese ne , ellerin sıcak mı ,gözlerin güzel mi ?
Beni gördüğünde bana sarılacak mısın
Ne olursun ,önce sarıl sonra konuş yaralarım iyileşir o zaman
O zaman çirkin bulamazsın da beni
Çocuk olsam gözlerim yaşarsa
Tamam cevap verme doğru yerde duracaksın
Biliyor musun ayaklarım acımıyor artık
İçim eziliyor katlanıyor korkuyorum
Yaşlar geri geri gittiği için boğazım çok tıkanıyor
Saçlarım hala kıvırcık yüzüm hep kızarıyor
Söylesene ben ne zaman o sıcak ellere kavuşacağım ?
Hey koşma hey duy beni !!
Ekşi gecelerde sahte kokulardan kurtar beni
Ben mutluluğun terini koklamak istiyorum
Çığıltıları mahzenlere kitlemek istiyorum
Önüme çık aniden sarıl boynuma
Belki o zaman ayaklarım yalın ayak olmaz sana yetişebilirim
Hey duydun mu beni dur ve bekle beni.
Hatice Nilüfer Karataş