Nasıl bir şey bu anlamıyorum!?
Ayrılık, geri dönmeyecek bir gemi gibi yüreğimde ağırlaşıyor,
Bir yaz sıcağının tam ortasında donup kalıyorum,
Nereye baksam gözyaşlarım sanki toz duman oluyor,
Otoban manzaraları öyle sessiz ki,
gözlerim çatlıyor yüzümde…
Sözcüklere sığmayan öyle şeyler akıp gidiyor ki içimden,
ne kendime dönebiliyorum,
ne de sevdiklerime!..
Başka türlü bir yolculuk bu,
Hep aynı yöne gidilen ve hiç dönülmeyen…

05.08.2004/İstanbul’dan Ankara’ya dönüş yolu
ŞİİR-B.BİRİCİK
-----------------------------
SEN OLMADIĞIN ZAMAN

Sen olmadığın zaman,
saatler buz kesilir akrep çığlığında…
Güneş geceye dağılır,
ay mavide kaybolur!
Hangi sözcüğe yaslanayım, bilmem ki?
Alıp götürsen beni en sevdiğim renklere doğru,
Alıp götürsen…
Siyah beyaz oldum sanki,
Yüreğimse suskun…
Sensizliğin rengi yok ki bende,
nereden bileyim ben sensizliği?
Gel al beni,
Bir yağmurlu yapraktayım…

25.02.2005/SARAY
ŞİİR-B.BİRİCİK