Pervaz eder nârında; yâr ! Şeyda bülbüllerim,
Ben hep seninle ağlar, hep seninle gülerim.
İstersen al canımı, canım sana ram olsun,
İstersen öldür beni ,vuslatın haram olsun.
Yâdıma düştüğünden beri bu can gariptir,
Gönlüm gölgende melal bürünmüş muzdariptir.
Bir tebessüm etsen yâr! Ruhum kıyama durur,
Kardelenlerim açar, damarda kan kudurur.
Yüzünü esirgeme ,gülsün sabrın muradı,
Sönsün gönlümün çöller kavuran şu feryadı.
Ki; aklımın mehtabı yokluğunda ziyandır,
Sensiz her bir nefesim,ciğerim hezeyandır.

Ruhumda ak yelkenler yakar kara geceler,
Gözlerim harp meydanı,dil ismini heceler.
Son bakışını solur bir yetim çalı kuşu,
Nereye gitsem sana çıkar sevda yokuşu.
Denizlerin köpüğü olsan yine de azsın,
Ömrümün hududuna dar gelir de sığmazsın.
Zührenin cilveleri elinde kanlı pusu,
O kara gözlerin ki; yedi göğün tapusu.
Gözlerin gözlerime değerse sükunetle,
O zaman can bulurum yâr! Bir başka suretle.
Ateşini soluyan şu ciğerim şen olur,
Şamdanlarımda sönen gözlerim ruşen olur.

Ben nedâmat hırkamı kem gözlerine astım,
Gün gün solarken bile yine sana mirastım.
Seversen başkasını yüreğim hun olacak,
Söyle! kim sana benim gibi meftun olacak.
Sana gönül verdiğim yerde; ilk günden beri,
Kuzgun bakışı oldu, deli gönlün rehberi.
Reyhanların döküldü geçtiğim tüm yollara,
Hep seni sordum candan kucaklayan kollara.
Şimdi Sam yeli eser saçlarının telinde,
Tam şakağımdan vurur beni aşk tünelinde.
Bu aşk ne saplantıdır,ne heves, ne de tutku,
Kırk cihet, yedi düvel, sanki tutulmuş nutku.

Yokluğunda gözlerim hayalinle ıslanır,
Seni düşlerken bilsen kaç divâne uslanır.
Süzülen her damlayı sıcaklığın sanırım,
Artık sevme diyorsan canımdan usanırım.
Yüzme bilmeyenlerin denizleri mi var,yâr!
Bir kuru selam bile gönlüme dünya kadar.
Önce sarar muhayyel, tatlı hoş bir heyecan,
Sonra eser karayel,düşer tene mihrican.
Öksüz caddeler hüzzam şarkılarını çalar,
Ayın şavkında ılık meltemleri parçalar.
İşte o zaman üşür yuvasız çalı kuşu,
İşte o zaman yorar bu sevdanın yokuşu.

İnsaf et; alnımdaki mühürlü, hazin gerçek,
Bu can yarına çıkmaz,ha öldü,ha ölecek.
Anla! kaç pusu kurdu,kaç hile,ruhuma lâl
Bana sensin hürriyet,sensizlik bir ihtilâl.
Bana sensin hürriyet,sensizlik bir ihtilâl...

İbrahim Vedat ÇARPAR