Ney çal ey neyzen,
Güneş dogarken tepelerin ardından.
Yaratılışın sırrı gibi,
Nefesin üflesin,
Ruhun inlesin..
Hüzne düşen şu gönül,
Nefsin taktire boyun egsin..

Hüzün ve acının armonisi,
Gögü delsin neyin sesi.
Kalanın gidene bestesi,
Ney çal ey neyzen,
Şehitin annesinin bedduası gibi..
Batmış insanlıgın,
Sanki sesi..


Gönül yok artık,
Latif duygular yitik.
Diz boyu rezilliklerde sultanlık,
Esveli safiline dogru giderken insanlık.
Yürek dayanmaz buna,
İnsanlıktan çıkmış insanlık.
İsmiyle cismiyle insandır amma,
Ruhuyla insan olmayan yaratık..

Ney çal ey neyzen,
Kabul olmuyor artık dilden gelen dua.
Bari senin sesin ulaşsın ALLAH,a,
Teala al beadru aleyna.
Ugrasın artık bu diyara,
MUHAMMED MUSTAFA...


On beş şehit bir günde,
Dizi,dizi,dizildi musalla taşına.
Bakta iki büklüm ol ’O’annenin göz yaşına.
Size kurban olayım ey şehit,
yolculuk hamd sancagının altına.
Ruhlarınıza binlerce FATİHA,
Okunsun KUR,AN lar,
Sizedir fatihalar,yasinler..

CEHENNEME YUVARLANSIN,
SİZE KURŞUN ATANLAR..

Jale Keskin