6
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
949
Okunma
Yazmak için bekliyorum
Anlatacak kesin bir şeyler var
Neresinden tutsam
Hangi köşebaşından başlasam
Bilmiyorum
Ya da biri bana söylesin
Anlatırken başlanacak en güzel yeri
(Bizi alıyorum, ilk dizeye usulca bırakıyorum)
Bir yıl değil, belki fazlası
Milyonlarca şiir içinden seçmiştik hayatı
Her yönden yazardık galiba, ama
Önce başka aşklara sardık sırayla
İnsanlardı taktığı
Onları düşlerdi, düşlerin düştüğü
Gece vakti
En çok kızdığı bendim
Ya da nehirlere bıraktığı ırmağı
Yine de tüm batıkları sırtladı
Bir delta en verimli vadi gibi
Bu düşlerden önce
Bir ölüm açık kapı aralar
Durur nefes
İki çift bir tek atar
Bilinmedik şekli var
Birden durmadan çarpar
(Karışık oldu değil mi? Ama çözünce büyük anlam kapsar)
Adamız derdik
Üç oyun bir oyuncak
Sarınca hayat
Bir Budapeşte
Bir saçma durak
İçinde dönüp durup iklim yakalardık
Karasallığa uğramış gibi
Buz kestik yalın ayak
Dedim ya
Üç oyun bir oyuncak
Sonrası...
Zamanın kimin için geçtiğini
Hiç anlayamadık
Hep bir kızgınlık
Laf karmaşası
Ardı sıra dargınlık
Bizden çıkardı önce sözler fakat
Kime uğrar geçer bilmedik
Bilemedik...
Ama geçiyor dediklerimiz arasına giriyor
En çok anlatmak istediğim yer var şimdi
Üç kasım
Tozlu balkon muhabbeti hani
Üç saniyelik ama
Balık hafızası hali
Uyuşuk, durduğu zaman yaşadığı düşünülmeyen
Ve küçük
En güzel hediye midir,
Düşüp ölecek bir hatıra mıdır?
Bilinmez.
Lâkin masaüstü bir yer
Hep hazır bekler
Aile kavramı bir oda mı,
Odanın içinden çıkan isyanlar mı?
Baba derken duymadım onu hiç
Annem derdi, cüzdan arkası
Bir yerlerden bakıp gülerdi.
Kapanıp açılan deri parçası değildi yeri
Çıkınca ortaya sol yanında
Yüreği
...
Anlatacak çok şey var elbet
Geriye dönüşümlü kâğıtlar
Ezip buruşturduğumuz anılar
Körebenin içinde
Hayata yakın yakalamaçlar...