1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1289
Okunma
Gurup vaktinin kızıllığında
Dağdan iner çoban sürüsüyle
En önde mor koyun
Cengaver gibi koşar
Bir an önce ağıla varabilmek için
Toz toprakla gün boyu iç içeyken
Tek düşündüğü yavrusu
Benekli
Açtır benekli her bakımdan
Sevgi şefkat ve karnı açtır
Hasret kalmıştır çayırlara
Özlemle bakar sabahları çit arasından
Damla damla göz yaşı döker
Her sabah mor koyunun arkasından
Koşup oynamak günler boyunca
En büyük özlemi oldu
Ama acımasız bir dünyadan habersizdi
Ve korunamayacak kadar küçüktü benekli
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz