2
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
1439
Okunma
Babam ah Babam
özlemdi bana adı gibi gözleri
o gür saçlarının yerine seyrelmiş
pamuk gibi olmuş saçları.,
ellerinin damarları hayatını
gözler önüne serer gibi
kalın ve keskin.
Çatık kaşları vardı
baktımı kelimeler kayboluyordu
dudaklarımda
sus pus başım öne eğilerek.
uzundu boyu ve zayıftı
fakat güçlü görünüşüyle umudum,
dağımdı.
İsmimi söylediğinde gür sesin altında
şefkati hisset diyordu sanki.
Yüreğinde acılar taşırdı
Vatandan uzak yaşamıştı bir tek başına,
yorulmuştu bedeni.
Ne vardı sanki elimi bırakıp
"git artık tek başınasın" der gibi
dayanaksız bıraktın,
henüz emekleme safasındayım baba
ayaklarımın üstünde duramıyorum sallantıdayım...
5.0
100% (2)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz