4
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
1515
Okunma
kuş uçmaz, damla düşmez
dal kıpırtısız, çiçek açmaz;
ey sevgili
sen koy adını yıllar sonra
sessizliğin yüreğimdeki…
koskoca kent
penceremden gördüğüm
dev bir maket!
neden sonra gün yükseldi
göz göze geldik,
eridi yüreğimdeki kar
sönmüş bir volkan intifaya geçti
aldı beni bir rüzgâr…
o dağ senin, bu dağ benim
savruldum Toroslar’dan
Güzel Atlar Ülkesi’ndeyim…
ne zaman seni ansam
volkan üçgeninde yüreğim;
bir yanım Hasan
bir yanım Erciyes
bir yanım Süphan…
dağ dağa kavuşmasa da
dumanıyla konuşur;
rüzgâr tellerin postacısı
yoksa dost acısı mı;
hani ner’de kar beyaz ellerin?!
yıllar sürdü bu yangın
bu sabah dağlarda kar
gül yüzünde güneşle uyandım
yandım, bir daha yandım…
Şaban AKTAŞ
13.12.2001
Foto: Erciyes dağı
Alpaslan 1453
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz