3
Yorum
2
Beğeni
4,6
Puan
941
Okunma
ey gözpınarlarımı rahmetlendiren güzel
sen içimi kaplayan ebed, vardığım ezel
umut perdesini yakan suskun el
sen nihayetinde varlığımla büyüyen uçurumsun
diz çöküp önünde serimden vazgeçtiğimsin
gönül elime özlemlerle ektiğimsin
herşeyden öte tamamlanmayan eksiğimsin
sen, sana yenilmişliğimle artan gururumsun
ey gençliğimi kemiren korku dalgası
aklımı hiçleştiren sevda belası
bakışlarına zincirlendiğim gönül yasası
sen olmazlar içinde tek olurumsun
anladım başladığı yerde biter her yolculuk
sen sessiz hıçkırıklarımda gizlediğim çocuk
kırkyama oldu hatıralarımı örten gocuk
sen ey sevgili var olma kavgasında varolan onurumsun
ALİ RIFAT ARKU
12/02/2013
İSTANBUL
5.0
60% (3)
4.0
40% (2)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz