çok özledim masumiyetimi
yalan sölerkenki yüz kızarışlarımı
ağlarken iç çekişlerim
korktuğumda ezberlediğim halının desenlerini

eve bes dakika geç kaldığımda
babamın kıyamet koparışını bile
hele ki annemin sanki herkez pusuda
beni kandırmak için bekliyormuş gibi
inanma güvenme diye verdiği öğütleri

bir sigarayı on arkadaş içmeyi
bir simiti beş kişi bölüşmeyi
çıkarsızca kardeş görmeyi
özledim masumiyetin güzelliklerini

saklı gizli sevdiğim adını hatırlamadığım
her gördüğümde caka sattığım
küçücük boylu iyi futbolcu
esmer küçük çocuğu özledim

herkezin bir parça acımasızlaştığını gördüm önce
sonra giderek çirkinleştiğini
bende değişiyorDum büyümek istiyen ben
artık özlüyordum eski günleri

sonra büyüdüm biraz ve biraz daha
yüz kızarışım sırlara karıştı
dostluklar çıkar pusudakiler açığa çıktı
pembeydi düşlerim maviydi sarıydı
oysaki güzeldi yaşam fakat
kalbim beyazlığını griye çaldırıyordu
düşündüm
ben beyaz olmalıydım öle öğretilmişti bana
lakin siyahlar okadar çoktuki beyaz kalamadım
ben bu dünyaya alışamadım...


ü.darğa