![]() İbn-i Ümmi Mektum
İBN – İ ÜMMİ MEKTÛM (ra)
Abdullah İbn-i Ümmi Mektûm ki, Gözleri görmeyen ilk sahabi. Kays İbn-i Zâide’nin oğlu olup, Küçükken kaybetti gözlerini. Hz. Muhammed, ona şöyle dedi; “Rabbim beni senle ikaz etti. Sana ilgisiz davrandığım için, Abese Sûresi böylece indi.” Rabbimden nuru cemal istedi, O kişi Hz. Muhammed’e dedi; “Ya Rasulullah, bana Kur’an oku,” O güzel dilden Kur’an dinledi. İlk Müslüman, ilk muhacirlerden, Oldun ki, ilk hicret edenlerden, Medine’de sen öğrettin Kur’an-ı, Nasipte aldın Müezzinlikten. Abdullah dinde hassas davrandı, Kur’an okunurken hep ağlardı. Cihad aşkıyla yanıp tutuşurken, Nisa Sûresi böylece indi. O Muaf tutulmuştu, cihaddan, O yinede kopmadı savaştan, Medine’de kaimi makamlıkta, Özürlü hükmü belirdi ondan. Veda hutbesini o okudu, Ömer’le İran fethinde oldu, Rabbim onu da aldı sinesine, Şehitlik liyakatini buldu. Rabbim Abdullah aşkı ver bize, Gerçek göster gören gözlerimize, Kanımızı davamız için akıt, Nur-u can ver soluk yüzümüze... Kâim-i Makam: Medine imamlığı, vekilliği. Şair: Abdullah Yaşar Erdoğan. |