ah İstanbul altından taşlarını da yiyip bitirdiler senin
geriye ne kaldı insan yığınından başka
hadi söyle

bir tarihin mi kaldı geriye Fatih’ten bu yana
yoksa boğazların mı, kalelerin mi
edavat ve hırdavatların var
eksik kalmış kaldırım taşlarında

martıların göz yaşlarında boğuldu bir çocuk
daha gençken ve cesurken bakışları
seni kim piç etti öyle
hadi söyle

bütün masumları topladın kendine
sonra kendin gibi piç ettin bir yerde

Anadolu bir yandan yaşarken seni
namuslu genç kadın ve erkekler
girdabında boğazın
bir bir içinde tükendiler

kaç zaman ne sultan tanıdın ne de kral
ne soylu tanıdın ne da avam
her birine mezar ettin toprağı
senin ahu gözün hiç doyar mı?

kimi hayallerini süslerken bahçende
kimi yitirirken umutlarını
senin yüzün kıblede değil Avrupa’daydı

İstanbul sen şimdi yıkımlarınla uğraş
enkazını toplasın surlarına bütün bu koca şehir
dingin bir akşam olsun
rakı sofram, kuru soğanım bir parça ekmek
yeter yaşadıklarıma...ykp