Bekle beni,
Döneceğim sana geri…
Yılmadan, bıkmadan bekle!
Gözlerini yağmurların
Hüznü basınca,
Fırtınalar kasıp kavururken,
Güneş yakarken bekle…
Başkaları seni unutmuşken,
Beklenmedik zamanı bekle.
Uzaklardan kuşlar gelmeyince
Tek bir haber bile çıkmasa,
Saçma da gelse beklemek sana,
Yalnız bir tek “sen” olsan
Beni bekleyen;
Yine de kuşlarla, beni bekle…
Seninle birlikte,
Başkasını bekleyenlere
Aldırmadan bekle…
Unutmak zamanı geldiğinde
Beni ezbere bilerek bekle.
İstersen beni hayırla anma!
Varsın herkes,
Öldüğüme inansın,
Dostlarım beklerken
Ocak başında toplanıp
Acı hatırlarla
Yadetsinler beni…
Gidenler bırak gitsin.
Gitmekte acele etme.
Bütün ölümleri gömmek için döneceğim!
Sana,’Kısmetlisin’ desinler.
Beklemeyenler;
Beni bekleyerek,
Düşman ateşinden kendini
Nasıl koruduğunu anlamazlar.
Yaşamın sırrını yalnız
Senle ben bileceğiz..
Bütün gizem senin
Kimsenin bilmediğini,
Beklemeyi bilmende.
Kimseler beklemezken,
Sen var git!
Beni bekle…

Yazan Figen ANAR