​Aç kulaklarını, dinle sen ağam,
Bu gelen yetimin, garibin sesi.
Sen içip içip de zevkle coşarken,
Açlıktan çıkmıyor garibin sesi.

​Her gün onlarca nimet masanda,
Garipler ağlıyor açlıktan kırsalda.
Sen hâlâ aynı havada, aynı tavada,
Çalıp oynuyorsun, yazık değil mi?

​Millet bir lokma ekmek bulup yiyemiyor,
Senin gibi zevkle sefa süremiyor.
Üç beş ayda köşe başı dönemiyor,
Harmanlayıp savursun parasını ağam.

​Sen hiç günlerce aç kaldın mı, söylen?
Muhtaç olup ele avuç açtın mı hiç?
Bu hâllerde olan da var, bilesin,
Yüreğin sızlasın, uyan sen ağam!

​Fakire değer ver, yoksulu koru,
Hak, hakikat olsun gittiğin yolun.
Bir gün bu dünyanın gelecek sonu,
Ahirete hazırlık eyle sen ağam.

​Bu Hayaloğlu’nun sözüne kızma,
Dost acı söyler derler, kendini üzme.
Paraları bankaya istifleyip dizme,
Kendi elinle hayır yap fakirlere,
Cömert ol ki cenneti kapasan ağam!

Recep Hayal
Hayaloğlu