​Bu yalan dünyanın binbir çilesi,
Eksilmez başımdan dert gailesi.
Mert olan insanın yoktur hilesi,
Kelle koltukta yaşanır bu devran.

​Bir yanda zulümün keskin bıçağı,
Bir yanda sönmeyen garip ocağı.
Kapanmaz sinemde sevda kucağı,
Kelle koltukta yaşanır bu devran.

​Korkakların yolu düz olur amma,
Yiğidin kaderi kıştır, ayazda.
Ne ararsın şurda, ne ararsın burda?
Kelle koltukta yaşanır bu devran.

​Serseri rüzgârlar savurur başı,
Gözümden silinmez acının yaşı.
Hakikat yolunun ağırdır taşı,
Kelle koltukta yaşanır bu devran.

​Eğilmez başımız zalim önünde,
Güneşimiz batar gamlı gününde.
Dostun karasından, düşman önünde,
Kelle koltukta yaşanır bu devran.

​Zalimler sofrası bize haramdır,
Yazılan yazılar eski yaramdır.
Şu garip dünyanın sonu seraptır,
Kelle koltukta yaşanır bu devran.

​Hayaloğlu der ki; bükülmez bilek,
Bu yolda ölmeden yaşar bu yürek.
Yiğide bir kefen, bir can ne gerek?
Kelle koltukta yaşanır bu devran.

Recep Hayal
Hayaloğlu