Merhaba usta ben geldim.
Gidecek hiçbir yerim yokmuş gibi yine sana geldim.
Gelirken bir zifiri karanlık, bir zindan yalnızlığı,
En önemlisi de sol yanımda ağır bir boşluk bırakarak geldim.

"Hâkim bey"i Aman diyeyim hiç sorma...
Anlattığım onca şey bir kulağından geçip ötekinden çıktı.
"Fransız köprüsü" desen o bile bana yamuk yaptı…
Ben bu dünyada zaten gün yüzü görmedim ki usta.
Ben kime güvendiysem hep onlardan darbe yedim.
Talihim buya böyle talihin Ahh be usta ahh

Yaşadığım onca şey yetmezmiş gibi;
Antakya’nın ıssız dar sokakları da dile geldi
Değdi mi be Karagülle değdi mi
Çektiğin bunca dert onca acıya diyerekten tükürdü suratıma
Gözlerim doldu usta.!
Boğazım düğümlendi cevap veremedim.

Sahi usta Ben kimim?
Bana kendimi anlatır mısın?
Uyanılmayan rüya mıyım.
Okutulmayan roman mıyım.
Bekletilen şarap mıyım.
Gerçek miyim hayal miyim?
Söyle be usta!
Mutluluğa dair hiç mi şiirim olamayacak benim.
İnanmıyorum usta gerçekten inanamıyorum
Neden ve niçinler’le dolu kafam.
Daha düne kadar yanımdaydı çünkü bana bakıyordu.
Helalinim diyordu.. kollarımda uyuyordu…
Bu ne usta bu ne ya bu ne?
Alay eder gibi bir insan suçlanılıp gidilir mi?

Hiç mi sevmedi beni
Yaşadığımız onca anıya hiç mi saygısı yok.
Ne yaptım da bana bunları yaşatmaya hakkı var …
Söyle be usta!
Hadi susacağım ben, ağzımı bıçakta açmayacak bak.
Sen yeter ki söyle usta…
Söyle de dinsin bu yürek sızım.
Söyle de dinsin bu yürek sızım.
...............................................

Bir güzel gördün başı al yazmalı
Sevdin allı pullu tülüne düştün
Yüzü ay ışığı burnu hızmalı
Kahve gözlü bir zalimin eline düştün

Güzel gözleri, kanına dolaştı
Bir hastalık olup, sana bulaştı
Sevdan Mecnunla Ferhat’ı aştı
Bir tutam saçının teline düştün

Bir sevdadır sendeki bitmeyi bilmez
Yarası ağır olmuş geçmeyi bilmez
Bilmem ki bu kaderin neden gülmez
Çekilmez dertlerin seline düştün

Esip dinmez bir yârin eline düştün
Dost bilmez düşmanın diline düştün
Yanıp bitmiş bir aşk külüne düştün
Düştün de düştün be Yusuf vahit.