Bir koca dünya
üstüme üstüme
gelmekte,
acizmiyim yoksa
çaresizmiyim,
kaçacak bir
köşe bulamıyorum,
herkes var heryerde,
kimseler yok,
yıllar acımasızca
birbiri üstüne
devriliyor,
adına yeni yıl
deniyor bir
yıla daha,
kutlamalar
adına kutlamalar,
bir yıl daha ve
bir adım daha
o bildik sona,
bir yeni bilinmezligime
koşar adım,
ışıltılı caddelere bakıyorum,
bu ne karğaşa,gürültü
aman yarabbim,
başım dönüyor,
gözlerim kararıyor,
güzellik mi bunlar diyorum,
sonra yine aklıma olumsuz
bezgin düşünceler geliyor,
yine soğuk ama çok katlı
binaları süzüyorum
şöyle bir,
şöyle en yüksekcesinden
birini gözüme kestiriyorum,
çatısına doğru bakıyorum,
hah tamam diyorum içimden,
binayı mı çok beğendim
hiç sanmıyorum,
bezgin düşünceler yine
yakamı bırakmıyor,
her zaman denize bakıyorum
uzakları gözlüyorum
sonra özlüyorum da,
uzaklar beni çağırıyor
diyor içimdeki o ses,
sarmış benlığimi tümüyle
yine bezgin düşünceler,
bir yıl daha
ömürden gitti,
ne oldu kazancımız,
kocaman bir hiç,
kendimizi kandırmayalım,
yeni yıl diye
sevinmek niye ki,
neyin sevincini yaşıyor,
neyin rolüne
soyunuyoruz ki,
herkes diğerinden bi haber,
bir bilmece
bir muamma,
dolu dizgin koşturuyor
at başı gidiyoruz,
heyhat,
yinede yıllarınız
mutlu,
umutlu
geçsin....


Metin GÜRSOY/31/12/2012/Soğanlık/Kartal/İST.16:30/10:30/2/1/2013