.


Hiç unutmadım, her şeyin iki nokta arasında gidip geldiğini

ve arada kalanların yalnızca doldurulmaya çalışılmış devasa bir boşlukta durduğunu

olabildiğini, olasılık dışındaki bazı şeylerin


tek noktaya odaklanmış bir gözün aslında körleştiğini hiç unutmadım




Ölmek istediği her an yaşamak meylini insanın

Hattuşalı kralın, vebadan kırılan halkı için parmağını keserek yakarışını

ve beklentilerini aza indirenlerin, küçük sevinçlerden aldığı tılsımılı uyanışı



imkansızlığını, söylencelerin içinden çıkagelen aşkın

göklere çıkarılan sevgilinin beklenmedik anlarda dibe çakılışını unutmadım




Yüklenmelerin ağırlaştıramadığı bir hafiflikte duruşunu

ve denizlerin gözlerimize çarpa çarpa seyre ayarlı hissiyatlar taşıdığını

unutmadım, zamanın sinir uçlarımızda açtığı sülfirik iştah ırmağına dökülen umudu


hiçlik zannedilen sekr anlarının, sonsuzluğa yeni sonlar ufaladığı acz içindeki insanı









.