uzun dev gibi bir adam vardı karşımda
kapıldım endamına-o bakışlarına
belki eskilerden bir anı hatırlattı bana
eskileri yaşattı
belki de eskilerden kalan bir efsaneydi başımda
bilemedim..
bilemedim ne yana tutunsam
aslında her yer ucu yanık bir sopa
nereye gitsem yakacak
biliyorum..
ben bir ipin ucunda
sen sırtını dönmüşsün elin onun yanaklarında
dedim yauzun bir devdi karşımda
sanırım abartmışım..
tek bir hücren bile yetmezmiş yaşanmaya sunduklarıma
ben ki gururumu serdim yollarına
sen taşlar koydun..
yoruldum!!!!
senden değil,gidip gelmelerinden değil
şu hayatta beklemeyi beklemekten..
mutluluğu tam sol yanıma gizleyecekken
uçurumlara bırakmaktan
yorgunum!!!
inan tek bir cümle kuramayacak kadar yorgunum
şimdi yaşlara boğsam bu şehri
inanamazsın
inanma da...
çünkü bu ben değilim.
değilim bu cümleleri sana yazan kişi
ben masumum.inan MASUMUM.
ben HİSSETTİM
ben acılarımı sarmanı bekledim
BEKLEMEMEM GEREKİRKEN..
bak yine beklemişim...
dedim ya upuzun bir devdi karşımda
keşke öyle kalsaydı
daha başlayamadan sonumu getirdim..
o beni sonlara kelime yaptı..
git diyorsun şimdii..
sigara paketlerinde harcanırsın diyorsun
bırak dumanlar alsın başımı
sislensin gökyüzü yana yana
nasıl olsa aynı gökyüzü altında değil miyiz?
ben yanmışım o elindeki sigaran ne ki?
ama diyorsun ya hani
kısacık şu nefesim-nefesin..
ben VAZGEÇTİM...
git diyorsun bana
kalmak için nedenim çok iken
esaslı sebeplerimi yollarıma diziyorum.
taş koyduğun o yollara
GİDİYORUM-GİDİYORUM........