Sol gözün kepenkleri kapanmıştı o vakit.
Sana yakışan da buydu! Sıkma, yak git.

Yezidler muhtardı fitne diyarında belli,
Ömrüm yetmiş ise benden çaldığın elli…

Acılı raflarda saklı kalacak muhterem derdim
Acı yasaktı, şimdi olsa her türlü zevkle yerdim.

Anlatıyorum dinle ahbabım.
Eşim, dostum, feryadım…

Rutubetli gecelerde,
Ne kadar mevzi alsa da bedenim.
Tutukluk yapıyor yine kalbim.
Yine sensiz soğuk cesedim.

Ne kadar ağzına versem de bu hayatın.
Sıkışıyor ruhumun kabzasına sığmayışı.
Tetikteyim yine ben senin için.
Fırlatılışım olacaktın.
Yasemin çiçekleri arasında kopartılışım.
Ne yazık ki rötar yapıyor parmaklarım.
Ve kendi kendime gülüyordu.
Belden aşağı ağız dolusu bataryalarım.
Neden! Diye bir bomba patladı beyninde,
Duyar oldum.
Şarapnel parçası değdi çünkü şakaklarıma.
Görür oldum.
Hissiyatın parladı bir an göz önümde.
Cismin belirdi zaman zaman göğüs kafesimde.
Ağzımın ayrılışıydı avaz avaz.
Hıçkırıkla karışık gülmesinde,
Bir kriz saptanmıştı soğuk diri bedenimde.
Ardımda bıraktığım halde,
Göz ucumda seyrelmen,
Benim için sonbahar yaprağını dökerken yeşermen.
Neyin açıklamasıydı düşüme,
Nöbet halinde düşmen…
Ateş, nabız normaldi.
Normal olmayan hayalindi.
Çünkü santimetre karene kadar belirmendi.
Bir fragman gibi…
Bir yardım kampanyası gibi…
Gözümün önünden geçmendi.
İki kürek kemiğimin arasında yüzdüğün,
Ve eklemlerimin senin için boğulmasıydı.
O an…
Gördüğüm kendimi kendime tutuklarken.
Temiz ciğerlerime sen çekişim,
Ve is kusuşum.
Yardıma yataklıktan tutuklanışımdı.
Uzullarımın haklı direnişi,
Zandı, itibar değil! Sana beyaz bayrak açışım.
Olmazdı… Olamazdı…
Unutamazdım yatalak ruhunu,
Bedenden bedene,
Seyir defterime not edişim.
Çünkü:
Kahpeliğe seyahatti gidişin.

Hayatın püskülleriydi ağzıma değen üzerime sen örttüğümde.
Artık daha eski ve daha sapıkça düşünmeliydim.
Seni bedenime işlerken,
İstifade ettiğin yüreğimdeki yerin,
İstifa ettiğinde,
Karalanan bir kağıdın,
Boş kalan yerleriydi benim için.
Son dizede ağıt yakılan yer değil!
Küfredilen yer olacaktın.
Yersizler bile bir sığınma evi bulurken.
Sen sitemkar sözcüklerimin arasında kaybolacaktın.
Yazsam üç gün daha yazardım,
Yer imlerine dikkat etmeden seni.
Kaleme aldığıma göre yerindeydi.
Ama artık seni konuşmak yersizdi…

Birden ölmenden korkuyordum.
Ölüm bu kadar kolay olmamalıydı senin için.
Can çekişmeliydin…

Tüm şartları zorlamamdı,
Direncimin kırılışı.
Etin kemikten ayrıldığı gibiydi,
Bedeninin, bedenimden sıyrılışı…

Ve
Anladıklarımda vardı anlamadıklarımda,
Hayata dair…

Anlamsızdı…
Kendi içerimle tartışmalarım.

Gerçi neyin tartışması onu da anlamadım.
Ben hayatı bir kere senle ıskaladım…

-Şair Meşru-