Varlığının hatrına pervânen olan bendim
Yaradanımdan lütuf bergüzâr bildim seni
Gözünü yumduğunda ışıksız kalan bendim
Ağyâra meyletmedim nûr-u nâr bildim seni
Kâl-ü belâ akdinde saklı yâr bildim seni


Sen serçe yüreğine sığdırdığım bir laçin
Zûlmünün her pençesi sırlı duâma perçin
Ömrümü heder ettim ömrüne katık için
Topraklaşan sînemde şehriyâr bildim seni
Kâl-ü belâ akdinde saklı yâr bildim seni


Bir lahza saadete çektirsen de binbir âh
Gözlerinde yanmaktı tutunduğum tek günâh
Aklın hâddi değildir izâfiyeti izâh
Cenneti unutturan lâlezâr bildim seni
Kâl-ü belâ akdinde saklı yâr bildim seni


Yüreğimin mahremi, âyân edilmen ârdı
Sana hîbe gönlümde ’belki’ ümidi vardı
Mahşerinden kovuldum rûhumu isyan sardı
Üşüten ârâfımda sonsuz hâr bildim seni
Kâl-ü belâ akdinde saklı yâr bildim seni


Varsın benden bilinsin soğukluğu kışların
Sen güneşe yürü de canlansın bakışların
Başım üzredir ey cân alevsiz yakışların
Tebessümüne kanıp bahtiyâr bildim seni
Kâl-ü belâ akdinde saklı yâr bildim seni


....