Ve melekler açtı kanatlarını
Sokağa bir yavru düştü
Hüznü pençelenmiş
Umutları sırtı geniş bir taya bindirilmiş
Ve melekler açtı kanatlarını

Basit bir kadın çırılçıplak sokaklarda
Kadın çıplak sokak çıplak
Gözyaşı kadından da çıplaktı
Ve melekler açtı kanatlarını

Sokakta sarhoş bir baba
Cebi boş
Sözü küfürden de bir hoş
Gözlerinde ufacık bir bebe ağladı
Ve melekler açtı kanatlarını

Sokakta binlerce insan
An ve an dimağımdan akan kan
Hürriyet aşkına bedenler sunulmuş, ihanet sofrası
Ve melekler açtı kanatlarını

Sokakta ufacık bir serçe
Zehirli buğday tanesini yemekte
İnsanların elleri kanlı
Kırdı kanatlarını
Ve melekler açtı kollarını

Sokakta urbası yırtık bir ana
Ağla insanlık durma ağla
Bebesi kollarında saçları ak mı ak
Ve melekler ağladı ve melekler tattı hicabı

Sokakta ben ve yalnızlık içindeki gölgem
Güneşi arıyor soğuk kandillerin
Soğuk rüzgârın sıcak aşkıyla
Ve melekler seni sorarlar bana

Melekler açtı kanatlarını
Bir benim meleğimin kanadı kırık
Sokakta bin başlı ejderha
Kim koruyacak yorgun çığlıkları
Ve melekler saramadı aşkımı


Melekler açtı kanatlarını
Bir benim meleğimin kanadı kırık
Sokakta bin başlı ejderha
Kim koruyacak yorgun çığlıklarımı
Ve melekler saramadı aşkımı