yangınlar ortasında kalmış bu kızılgül
sebeb-i düşüm der ister ağla ister gül
yangınlardan geriye kalan bir avuç kül
daha ne denir bilemedim işte

yol mu bu içimde kıvrılıp giden hasret
varlık usanç duyar, sözler sanki nefret
silinmez bir nakışsın ömrüme müebbet
daha ne denir bilemedim işte

düz bende yokuş olmuş farkında değil
sanma gönlüm aşkın çarkında değil
unutmuşum sanki yaşım kırkında değil
daha ne denir bilemedim işte

susarım susmasına dağ mı delinir, deniz mi taşar
seni görende gençlik olur heryanım, gözlerim şaşar
yaşamak denirse buna sensiz, bu bedende yaşar
daha ne denir bilemedim işte

açar solar ömrümde ard arda bunca günler
ne alır ne verir bilinmez sensizliğe sürgünler
yaşanmamışlığı sarıp dururda dünler
daha ne denir bilemedim işte

ey ufkumun kirlenmemiş beyazı
uzar gözlerimden içime şubat ayazı
belki kader bu , silinmez bir yazı
daha ne denir bilemedim işte

deki sussun artık kocamış dilin
dur karanlıkta sönsün kandilin
ne bağlar beni kurumasın mendilin
daha ne denir bilemedim işte

ALİ RIFAT ARKU
24/12/2012
İSTANBUL